مونولوگ های بی خوابی
اينا عمرامونه ها...
پ.ن: به همين مناسبت به ليست شيريني هايي كه فخي بايد بده اضافه كنيد يا مناسبت مشخص شده رو آپگريد كنيد. مثلا ما 2 روز هزينه ويلاي كيش رو كه فخي جان متقبل شده بودند رو مي كنيم 3 روز با نهار و شام. بعضي دوستان هم بنده مطلعم رو "تاج محل" بوده نظرشون. الان بايد تجديد نظر كنن. يه بار ؟ اونم تاج محل؟! .. خيلي دل رحميد به خدا!
پ.ن2: خوبي فخي جان؟! :دي!!
پ.ن:تا خود صبح داشتم پشه می کشتم بازم تموم نشدن.
این بود انشای من.
پ.ن: عادت که می کنی به یه رویه ای برا تغییر دادنش باید یه سری از انواع خاص دلهره و اضطراب مخلوط با ترس رو تحمل کنی.
پ.ن۲:اوه لرد هو مرسی آن آس.(هو به فتح "ه"و سکون "و")
این بود انشای من.
آقا الان يه كار باحال كردم!! :)) يه موز داشتم مي خوردم جيشم گرفت. رفتم تو دستشويي، پوست موزو انداختم تو سطل آشغال دستشويي، برگشتم تو اتاقم، وايسادم جلو سطل آشغال اتاق، آماده ي جيش كردن! بعد يه خوده هنگ كردم، به اطراف نگه كردم ديدم انگار يه چيزي مشكل داره !! :))
پ.ن: توضيح اينكه از صبح تنها بودم، هييييشكي نيومد بگه زنده اي، مرده اي، بي غذا، بي ماشين... يه جا هم كه قاطي كردم اومدم پياده بزنم بيرون، اين فواده گفت تا نيم ساعت ديگه ميام پيشت، 3 ساعت و نيم بعد، كلافه از دستش كه مث هميشه منو كاشته و موبايل هم جواب نمي ده زنگ زده مي گه خوابم برد! حالا تو سطل آشغال اتاقم مي شاشيدم خوب بود؟!!!!! .. هي مي گم يه كم مسئوليت داشته باش ! هي مي گم منو تنها نذارين جمعه ها!.. عجبا ...
ف.ن.ا.ت شاعر اواخر قرن بیست ویکم
این بود انشای من.
دافاي مو بلوند خيلي بهترن از مو مشكيا
پيش اونا با بنزم، پيش مشكيا من با پرشيا
پ.ن: تو فكر يه فتوبلاگم.
این بود انشای من.
لحظات کمیابی هستند مثل دیدن اشکهای یک دختر برای پدر بیمارش که در ان لحظات دچار یک سری از حالات می شوی انگونه که ضربان قلبت دو برابر می شود وحس عجیبی از جنس تیر کشیدن اما غیر فیزیکی تمام احشایت را برای لحظاتی پر می کند ودر پی ان اشکهایت جاری می گردند و لطافت روح وخلوص عواطف و احساسات ٬خود را در اوج به معرض نمایش می گذارند ودر این اثنا به این قضیه پی می بری که روزگار هنوز انقدر ها هم که فکرش را می کردی قلبت را از صحنه حذف نکرده است..
این بود انشای من.
خدايا! نمي دانم كدام طراح بارگاهت طرح "مونيكا بلوچي" را داد بهت. اما اين را مي دانم بايد از آن به بعد كلا خط توليدت را روي اين قالب مي بستي. دست كم هيكل خانم ها را اينجوري ادامه مي دادي. فكر مي كنم روي زمين كه همه راضي بودند. وقتي چيزي به حد اعلاي خودش مي رسد ديگر تنوع بي معناست. اينجا را در مديريت توليدت اشتباه كردي خدا جان. گرچه، هنوز هم دير نشده ها! از ما گفتن.
بعدالتحرير: دوستان تذكر دادن كه شنيدن كي بود مانند ديدن. بله، حرف حساب جواب نداره. بفرماييد.(اما اگه بلاگ فيل*تر شد خودتان جواب فخي را بديد! )
این بود انشای من.
پ.ن:دنبال کلمات و جملات مناسب می گردم ویرگول یک نفر بیاید درونم را به بیرونم منتقل کند نقطه
این بود انشای من نقطه
به تاریخ همین ماه. بدون شرح. دو نقطه دی!!!
وقتی کتابخونه ملی به گند کشیده می شود....
این روزها افراد مختلف برای کارهای مختلف تری پای به کتابخانه می گذارند:
-اومدیم یه قوری چایی بزنیم بریم از همه جا ارزون تره..
- با "م" قرار دارم..
-اومدیم دوست پسرخاله فلانی رو ببینیم...
-خونه حوصلم سررفته بود اومدم یه چرخی بزنم...
-اومدم لپ تاپ "ا" رو تعمیر کنم...
-اومدم" وردی که بره ها می خوانند"رو بخونم...
-اومدم اپیزود ۱۳ سیزن ۵ لاستو بگیرم..
-رد می شدم دیدم شلوغه اومدم تو...
و اهداف والاتری از این دست....
این بود انشای من.
محمد (ك)
مي گويد: مي دوني مهندس،
دوستت دارم جمله مسخره اي شده. ديگه اون حرمتو نداره. مث قرص مي ندازن بالا. انگار
كه يه وظيفه ست. شده يه دروغ مصلحتي.
بي آنكه رويم را بهش كنم جواب مي دهم: زندگي خودش يك دروغ بزرگه، از چي ناراحتي؟
مي گويد: آخه آدم مجبور مي شه اون دروغو تكرار كنه.
مي گويم: خيلي سال پيش پشت يك كتاب جمله اي خواندم كه يك فاحشه آن را نوشته بود.
يادم مونده. "كلام سرشار از دروغ است". معني اش را كه پرسيدم گفت: يعني
اين كه به هم مي گيم دوست دارم شر و وره،كسي كه واقعا يكيو دوست داره، سكوت مي
كنه.
دراز مي كشد و خيره مي شود به سقف. با خودم فكر مي كنم گرچه معتقدم فاحشه ها رازها را مي دانند، اما آن فاحشه هم اشتباه مي كرد.
